✨ Hayatın Mozaiği 🧠🔍
🎬 | Kendime Koçluk™ Videolarım 178
🚇🟦🟪🟥 Metroda perona doğru ilerlerken duvardaki mozaik seramik karışımı panoya bu sefer dikkatlice göz gezdirdim.
🔍🧩 Yakından bakınca karmaşık, dağınık.
Ama biraz geriye çekildiğimizde, neredeyse o pano yaşama dair bütün desenleri ortaya çıkaran bir bütünlüğe dönüşüyordu. ↩️👁️
Hayatlarımızda öyle değil mi zaten?
Yakından baktığımızda, iç içe olduğumuzda:
💭💫 Üst üste gelen duygular…
📂⚡ Bitmeyen işler…
🌫️❔ Belirsizlikler…
🪢🌀 Karışan, arap saçına dönmüş ilişkiler…
Bizi tarif ediyor değil mi?
Aslında her birimiz görünmez bağlarla yaşamımızı örüyoruz. 🕸️🧵
Bu bağların kimisi bizi güçlendirirken, kimisi de ağırlaştırıyor. 💪⚖️
Ama gelin, o panoya baktığımız gibi biraz uzaktan bakmayı tercih edelim. 🌐🧘
🧩✨ Uzaktan bakmayı başardığımızda sanki hepsi büyük bir mozaiğin parçaları hâline geliyor.
Bu hafta sizlerden mozaiğinizi bilinçle düzenlemenizi rica edeceğim.
Nedenine gelince:
Çoğunlukla kendimize dair andaki en büyük farkındalık; dostlar, “Yaşam Mozaiğimizin” tam ortasında bizim onu fark etmemizi bekliyor olur.
Sağlıkla, mutlulukla, bereketle geçireceğiniz bir hafta diliyorum efendim.
🎯 Bu Haftanın Denemesi:
Mozaik bir zemin gibi olan yaşantınızda 🟦🟧🟩🟫
hangi parçanın yerinin değişmesi rahatlatıcı olurdu? 🌞
💬🪞 Kendine sor:
Hayatımda dağınık ve anlaşılmaz görünen ama bütüne hizmet eden parçalar neler?
👇 Yorumlara yaz — içsel keşif yolculuğumuza birlikte devam edelim.
📷 Fotoğraf: Yücel Hakan Uzunöz
📍 Bağlarbaşı Metro İstasyonu – Üsküdar / 26 Ekim 2025
🕊️ Unutma:
Yolculuk kendine doğruysa 🛤️
mozaiğinin her taşı birer özgürlük adımıdır. 🕊️
İç Sesim Bana Diyor Ki
“Parçalarım birleşiyor; yaşadığım her şey beni tamamlıyor ve dönüştürüyor.”
Senin iç sesin bugün ne fısıldıyor?
🔍 İçsel keşif ve koçluk temelli yaklaşımlar için linklerden “Kendime Koçluk™” içeriklerini keşfet!
Kurumsal Sitemiz : Prokaryot.Com.TR
Video Transkript
Metroda perona doğru ilerlerken duvardaki mozaik seramik karışımı panoya bu sefer dikkatlice göz gezdirdim.
Yakından bakınca karmaşık, dağınık…
Ama biraz geriye çekildiğimiz de neredeyse o pano yaşama dair bütün desenleri ortaya çıkaran bir panoymuş.
Hayatlarımızda öyle değil mi zaten?
Yakından baktığımızda, iç içe olduğumuzda o üst üste gelen duygular.
Bitmeyen işler.
Belirsizlikler.
Karışan, arap saçına dönmüş ilişkiler.
Bizi tarif ediyor değil mi?
İşte her birimiz aslında baktığınızda görünmez bu bağlarla yaşamımızı örüyoruz.
Ve bu bağların kimisi bizi güçlendirirken, kimisi de ağırlaştırıyor.
Ama hadi gelin o panoya baktığımız gibi biraz uzaktan bakmayı tercih edelim.
Uzaktan bakmayı başardığımızda sanki hepsi büyük bir mozaiğin parçaları haline geliyorlar.
Bu hafta sizlerden mozaiğinizi bilinçle düzenlemenizi rica edeceğim.
Nedenine gelince çoğunlukla kendimize dair andaki en büyük farkındalık; işte dostlar “Yaşam Mozaiğimizin” tam ortasında, bizim onu fark etmemizi bekliyor olur!